
Ferdinand Bordewijk is op 10 oktober 1884 in Amsterdam geboren. Hij debuteerde met de dichtbundel Paddestoelen in 1916. Hij was advocaat en hij was een Nederlandse schrijver van romans, novellen, toneel, prozagedichten en parodieƫn.
Ferdinand Bordewijk is vooral bekend van Bint en Karakter.
Ik vond dit de beste samenvatting, want het vat het hele boek samen.
Aan het begin van een nieuw schooljaar, rond het jaar 1934, begint meneer De Bree op een school als docent Nederlands. Meneer De Bree gaat aan vier verschillende klassen les geven, waarbij in alle vier de klassen de leerlingen zich verschillend gedragen. Meneer De Bree moet ook de meest beruchte klas, klas 4D, les geven. Deze klas staat bekend om zijn brutale en drukke leerlingen die niet op hun mondje gevallen zijn. Het is echter wel de favoriete klas van meneer Bint, aangezien ze de vorige docent Nederlands hebben weggepest.
Meneer De Bree vindt het erg fijn dat er onder strenge omstandigheden les wordt gegeven op school. Hij pakt zijn eigen klassen dan ook erg streng aan om te laten weten wie de baas is. Zijn manier van lesgeven blijkt al snel te werken: alle leerlingen uit alle vier de klassen luisteren netjes naar hem. Toch vinden de meeste leerlingen het naar om onder de strenge omstandigheden van meneer De Bree te werken. Ze vinden hem te streng, te boos en te afstandelijk. Op een gegeven moment vragen de leerlingen zelfs of hij vrede wil sluiten in de klas, zodat het iets gezelliger wordt. Aangezien meneer De Bree overtuigd is van zijn manier van les geven, gaat hij daar niet mee akkoord. Hij zal altijd zo streng en afstandelijk les geven zoals hij nu doet.
Een leerling, Van Beek, heeft tegenover het docententeam gedreigd met zelfmoord als hij een onvoldoende krijgt voor zijn schoolwerk. Tijdens een rapportvergadering komt dit ter sprake en het docententeam vindt dat Van Beek onvoldoende gewerkt heeft om een voldoende te krijgen. Van Beek wordt dus beoordeeld met een onvoldoende. Als Van Beek dit te horen krijgt pleegt hij eventjes later zelfmoord. De directeur Bint heeft hier gemengde gevoelens bij: hij wilde niet ingaan op het dreigement, maar is tegelijkertijd ook bang dat de zelfmoord van een leerling voor een hoop problemen zorgt.
Rond Pasen gaan de leerlingen met docenten op hun jaarlijkse schoolreisje. Ze reizen via Bergen op Zoom af naar Belgiƫ, en vervolgens naar Noord-Frankrijk. Omdat een collega van meneer De Bree vader geworden is, moet meneer De Bree ineens mee op schoolreisje. Hij krijgt de taak om op de helft van de beruchte klas 4D letten. Onder het strenge regime van meneer De Bree verloopt het schoolreisje met klas 4D erg goed.
Nadat de leerlingen en docenten weer terug zijn op school, vraagt Bint aan meneer De Bree of hij nog een jaar langer op school les wil geven. Meneer De Bree was in de eerste instantie van plan om maar een jaartje les te geven. In de eerste instantie zegt meneer De Bree dat hij niet meer terug wil komen, maar later als hij thuis zit bedenkt hij zich toch en stuurt hij een briefje naar Bint met de mededeling dat hij toch nog een jaar les wil geven.
Als meneer De Bree het volgende schooljaar vol goede moed weer wil beginnen, blijkt dat Bint verdwenen is. Bint wilde namelijk niet meer langer als directeur op een school werken waar een leerling zelfmoord gepleegd heeft. Een collega, meneer Donkers, is de nieuwe directeur geworden.
Meneer De Bree probeert Bint thuis nog eens op te zoeken, maar keer op keer wordt hij aan de deur geweigerd. Bint doet alsof hij er niet meer is, en wil geen contact meer met anderen.
Ik vond het moeilijk om een goede recensie te vinden, maar dit waren de twee beste recensies die ik kon vinden:
https://lynnlardot.wordpress.com/2013/12/15/recensie-ferdinand-bordewijk-bint/
http://voetnoot.org/2005/12/10/canon-recensiebint-blijft-goed/
Het boek 'Bint' geschreven door Ferdinand Bordewijk ziet er tijdens het lezen zakelijk uit, omdat het korte zinnen zonder verbindingswoorden zijn. Daarnaast is het in ouderwets Nederlands geschreven, wat logisch is omdat het uit die tijd komt.
Van inlevingsvermogen zal weinig spraken zijn, omdat de karakters van de personages botte en harde personen zijn. De personages, die leraren zijn, zien hun klas en noemen ze ook 'de hel'. Het lijkt een beetje op Hitlers manier van denken, dat iedereen gelijk en onderdanig is. Het boek is in 1934 uitgebracht en toen was Hitler pas net een jaar Reikskanselier in Duitsland, dus daar kan het niet op gebaseerd zijn.
Ondanks dat het boek best kort is komt er wel humor naar boven, omdat er wordt wel met een soort spot naar het schoolleven gekeken, wat ik grappig vond. Het boek is een aanrader om toch te lezen, het is kort, heeft een duidelijke verhaal lijn en een goed boek uit die tijd. Een goed boek om mee te nemen voor in je literaire koffer in het leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten